Immobilier

Δωρεά ή γονική παροχή με διανομή: αυτή η διαφορά αποτρέπει τις διαφορές χρόνια μετά

Deux personnes assises face a face signant documents patrimoniaux importants

Δύο αδέλφια, ένα ακίνητο που δόθηκε δωρεά είκοσι χρόνια πριν, και μια διαφορά που ξεσπά κατά την κληρονομία. Το σενάριο είναι κλασικό. Συχνά οφείλεται σε ένα μόνο νομικό στοιχείο: την επιλογή ανάμεσα στη δωρεά και τη γονική παροχή με διανομή της περιουσίας. Αυτό το στοιχείο αλλάζει τα πάντα κατά το θάνατο του δωρητή.

Η διαφορά έγκειται στον τρόπο υπολογισμού της αξίας. Σε μια απλή δωρεά, η αξία του ακινήτου υπολογίζεται εκ νέου κατά την ημερομηνία του θανάτου του δωρητή για να επαληθευθεί η ισότητα μεταξύ των κληρονόμων. Σε μια γονική παροχή με διανομή της περιουσίας, η αξία παραμένει καθορισμένη κατά την ημερομηνία σύνταξης του συμβολαίου, ανεξάρτητα από τυχόν μεταγενέστερες μεταβολές της αξίας του ακινήτου. Αυτός ο μηχανισμός μόνος του εξηγεί γιατί η γονική παροχή με διανομή αποτρέπει τόσες οικογενειακές διαφορές εκεί που η απλή δωρεά τις τροφοδοτεί.

Ποια είναι η κύρια διαφορά ανάμεσα στη δωρεά και τη γονική παροχή με διανομή;

Η απλή δωρεά είναι ένας νομικός περιορισμός με τον οποίο ένας γονέας μεταβιβάζει ένα ακίνητο σε ένα τέκνο, συχνά κατά την ζωή του, χωρίς τα άλλα τέκνα να συμμετέχουν στο έγγραφο. Κάθε τέκνο λαμβάνει τη δικιά του δωρεά χωριστά, σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, χωρίς οργανωμένη διανομή μεταξύ τους. Αυτή η δωρεά στη συνέχεια εντάσσεται στο κληρονομικό αναλογιστικό ισοδύναμο κατά το θάνατο, δηλαδή επανενσωματώνεται υποθετικά στην κληρονομία για επαλήθευση ότι καθένας έλαβε πραγματικά τη δική του μερίδα.

Η γονική παροχή με διανομή, αντίθετα, συγκεντρώνει όλα τα τέκνα (ή τουλάχιστον περισσότερα από ένα) σε ένα μόνο συμβόλαιο. Η περιουσία του δωρητή διανέμεται μεταξύ τους κατά την ζωή του, με τη ρητή συγκατάθεσή τους. Καθένας λαμβάνει ένα μέρος, μερικές φορές συμπληρωμένο με πρόσθετη νομισματική αποζημίωση αν τα μέρη δεν είναι ισόδυνα σε αξία. Το κύριο πλεονέκτημα: αυτή η διανομή είναι οριστική και δεν θα τεθεί ξανά σε αμφισβήτηση κατά την κληρονομία, με σπάνιες εξαιρέσεις.

Πώς η επανυπολογισμό της αξίας κατά το θάνατο αλλάζει τα πάντα

Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο, αυτό που πολλές οικογένειες ανακαλύπτουν πολύ αργά.

Απλή δωρεά: αξία επανυπολογιζόμενη κατά την ημερομηνία του θανάτου

Ας φανταστούμε ένα γονέα που δωρίζει ένα διαμέρισμα στη θυγατέρα του το 2010, αποτιμώμενο τότε στα 200.000 ευρώ. Κατά το θάνατο του γονέα, δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το ίδιο ακίνητο αξίζει 400.000 ευρώ. Σε μια απλή δωρεά, είναι η αξία κατά την ημερομηνία του θανάτου που θα λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό του τι πραγματικά λήφθηκε από τη θυγατέρα σε σχέση με τα αδέλφια της. Εάν ένα από αυτά έλαβε ένα χρηματικό ποσό ισόδυνο με 200.000 ευρώ την ίδια εποχή, χωρίς να αυξήθηκε αυτό το ποσό, η αρχική ισότητα είναι διαταραγμένη. Η θυγατέρα πρέπει να καταβάλει χρηματική αποζημίωση στα αδέλφια της για την αποκατάσταση της ισορροπίας, κάτι που συχνά προκαλεί ένταση, ακόμη και διαφορές ενώπιον του δικαστηρίου.

Γονική παροχή με διανομή: αξία καθορισμένη κατά την ημερομηνία της δωρεάς

Σε μια γονική παροχή με διανομή, το ίδιο διαμέρισμα αποτιμώμενο στα 200.000 ευρώ κατά το συμβόλαιο παραμένει καταγεγραμμένο σε αυτή την καθορισμένη αξία, ακόμη κι αν το ακίνητο αξίζει διπλάσια κατά το θάνατο του δωρητή. Η ισότητα μεταξύ των κληρονόμων εκτιμάται μια και καλής, κατά την ημερομηνία της δωρεάς. Δεν έχει σημασία αν ένα από τα τέκνα κατέληξε στη συνέχεια να αυξήσει το ακίνητο ή αν το άλλο είδε το δικό του να χάσει αξία: αυτός ο κίνδυνος ή αυτή η ευκαιρία είναι πλέον αναληφθείσα από καθένα ατομικά, και δεν θέτει ξανά σε αμφισβήτηση την αρχική διανομή.

Το κενό που αλλάζει τα πάντα
200.000 ευρώ δωρισμένα το 2010, 400.000 ευρώ κατά το θάνατο: σε μια απλή δωρεά, αυτό το κενό των 200.000 ευρώ πρέπει να ισορροπηθεί μεταξύ των κληρονόμων. Σε μια γονική παροχή με διανομή, απλώς δεν υπάρχει στο νομικό επίπεδο. Αυτός ο μόνος μηχανισμός αποτρέπει τις περισσότερες κληρονομικές διαφορές που σχετίζονται με παλιές δωρεές.

Γιατί η γονική παροχή με διανομή αποτρέπει τις οικογενειακές διαφορές

Το κληρονομικό αναλογιστικό ισοδύναμο μιας απλής δωρεάς είναι ένας συχνός πηγή διαφορών, ιδίως όταν τα δωρηθέντα ακίνητα είναι διαφορετικής φύσης (ακίνητα για τον έναν, ρευστά διαθέσιμα για τον άλλο) ή όταν οι δωρεές έγιναν σε μακρινές χρονικές στιγμές. Οι ειδικοί πρέπει να επανυπολογίσουν, οι κληρονόμοι αμφισβητούν τα ποσά, και η υπόθεση καταλήγει μερικές φορές στο Ανώτατο Δικαστήριο για την επίλυση διαφορών που σχετίζονται με εκτιμήσεις πολλών δεκαετιών παλιότερας.

Η γονική παροχή με διανομή αποτρέπει αυτόν τον αμφιλεγόμενο επανυπολογισμό, διότι η ισότητα μεταξύ των κληρονόμων διαπιστώνεται και γίνεται δεκτή από όλους κατά το συμβόλαιο, ενώπιον συμβολαιογράφου, με πλήρη γνώση του θέματος. Κάθε τέκνο υπέγραψε, αποδέχθηκε το μέρος του, και δεν μπορεί να επανέλθει σε αυτό κατά το θάνατο του γονέα, εκτός αν η διανομή ήταν σαφώς άνιση από την αρχή ή αν ένα τέκνο δεν έλαβε καθόλου μέρος. Αυτή η νομική σταθερότητα είναι αυτή που διαβεβαιώνει τις οικογένειες με περιουσία που αποτελείται από ετερογενή ακίνητα, ιδίως ακίνητα ή επιχειρήσεις.

Σε ποιες περιπτώσεις να προτιμήσετε τη δωρεά ή τη γονική παροχή με διανομή;

Η απλή δωρεά διατηρεί ενδιαφέρον όταν ένας γονέας επιθυμεί να ευνοήσει ένα συγκεκριμένο τέκνο, για παράδειγμα για να τον βοηθήσει στη χρηματοδότηση σπουδών ή ενός σχεδίου, χωρίς να αναζητά άμεση ισότητα. Ταιριάζει επίσης σε οικογένειες με ένα μόνο τέκνο, καθώς η ερώτηση της κληρονομικής ισορροπίας μεταξύ πολλών κληρονόμων δεν τίθεται σε αυτή την περίπτωση.

Η γονική παροχή με διανομή γίνεται σχετική από τη στιγμή που υπάρχουν περισσότερα τέκνα και υπάρχει πραγματική ανησυχία για μακροχρόνια ισότητα, ιδίως όταν η περιουσία περιλαμβάνει ακίνητα που είναι πιθανό να αυξηθούν σε αξία με την πάροδο του χρόνου. Επιτρέπει επίσης τη διευθέτηση μιας γονικής παροχής με διανομή διασυγγενειακή, συμπεριλαμβάνοντας εγγονών, για την προετοιμασία μιας μεταβίβασης σε δύο γενεές. Οι επανασυγκροτημένες οικογένειες, οι επαγγελματικές περιουσίες ή τα ακίνητα σε δυναμική περιοχή είναι τα προφίλ που κερδίζουν περισσότερο αυτόν τον τύπο συμβολαίου.

Κόστος, φορολογία και περιορισμοί των δύο συμβολαίων

Σε φορολογικό επίπεδο, και οι δύο δωρεές ωφελούνται από την ίδια φορολογική δευτέρωση 100.000 ευρώ ανά γονέα και ανά τέκνο, ανανεώσιμη κάθε δεκαπέντε χρόνια. Οι φόροι δωρεάς υπολογίζονται σύμφωνα με το ίδιο προοδευτικό κλιμάκιο και στις δύο περιπτώσεις. Η διαφορά κόστους προέρχεται μάλλον από τα δικαιώματα συμβολαίου, ελαφρώς υψηλότερα για μια γονική παροχή με διανομή, καθώς περιλαμβάνει περισσότερες διατυπώσεις και μερικές φορές τον υπολογισμό πρόσθετης νομισματικής αποζημίωσης μεταξύ των μερών.

Η γονική παροχή με διανομή έχει ωστόσο τους περιορισμούς της. Απαιτεί τη συγκατάθεση όλων των συμμετεχόντων τέκνων, κάτι που μπορεί να μπλοκάρει το σχέδιο εάν ένα από αυτά αρνείται το μέρος του ή αμφισβητεί τη διανομή. Μια άνιση γονική παροχή με διανομή παραμένει δυνατή, αλλά πρέπει τότε να σεβαστεί την κληρονομική δεσμευμένη μερίδα κάθε τέκνου, κάτι που θα μπορούσε διαφορετικά να αμφισβητηθεί κατά το θάνατο. Για αυτόν τον λόγο, η συμβουλευτική ενός συμβολαιογράφου, από την αρχική σκέψη, επιτρέπει την προσαρμογή των μερών και την αποφυγή των παγίδων που θα ανέφεραν ξανά τις εντάσεις που αυτό το συμβόλαιο είναι προορισμένο να αποτρέψει.

Κοινοποίηση άρθρου
Article publié par la rédaction de Affaires & Futur.

Διαβάστε επίσης

Laisser un commentaire —

Votre adresse e-mail ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *